ks. Tomasz Trzaska

wtorek, 24 kwiecień 2018 17:12

Łomża [WSD]: Po co wartości w życiu?

Po co wartości w wychowaniu? To myśl przewodnia konferencji edukacyjnej zorganizowanej przez Wyższe Seminarium Duchowne im. Papieża Jana Pawła II w Łomży we współpracy z Łomżyńskim Centrum Rozwoju Edukacji (ŁCRE).

Spotkanie odbyło się 12 kwietnia br. w siedzibie ŁCRE przy ul. Polnej 16. Gości powitał dyrektor Centrum Maciej Listowski. Swoje prelekcje wygłosili między innymi ks. dr hab. Przemysław Artemiuk oraz ks. dr Zbigniew Skuza, który poruszył temat wartości chrześcijańskich w kulturze na przełomie minionych epok. Jego wystąpienie poprzedził wykład Ewy Frołow, która na co dzień jest pedagogiem, trenerem i doradcą metodycznym. – Nie zazdroszczę młodym ludziom, którym przyszło żyć w dzisiejszym świecie – wspomniała w rozmowie z Radiem Nadzieja Ewa Frołow, koncentrując swoją wypowiedź wokół deficytu autorytetów. Brak postaw godnych naśladowania jest jej zdaniem głównym czynnikiem pogrążającym młodzież w chaosie moralnym. – Proszę zwrócić uwagę, że nastolatkowie są nieustannie wystawiani na różne próby. Uzależnienia, depresja, subkultury. Młody człowiek potrzebuje mocnego kręgosłupa, żeby się nie zgiąć. Chcę przy tym podkreślić, że poziom wrażliwości młodzieży jest zawsze taki sam, bez względu na epokę, w której przychodzi żyć. Mamy więc ten sam punkt wyjścia – ludzi pragnących mieć cel, realizować się i kochać. Pozostaje tylko kwestia, na jaki grunt padnie młode ziarno. W jakim otoczeniu młody człowiek będzie przebywał. Każdy ma pragnienie poszukiwania. Pragnienie, które należy odpowiednio ukierunkować – podkreśla Ewa Frołow.

Zaproszenie do wygłoszenia prelekcji przyjęła również Anna Sobocińska – psycholog, pedagog specjalny i terapeuta integracji sensorycznej, na co dzień pracująca między innymi z niepełnosprawnymi dziećmi. Anna Sobocińska zwraca uwagę, że paradoksalnie, im bardziej dziecko przekracza pewne granice, tym bardziej się ich domaga. – Przypomina mi się pewien artykuł zatytułowany „Zabroń mi wreszcie”. Jest w nim rozmowa ze znanym psychoterapeutą, Andrzejem Wiśniewskim. Pytany o to, co powiedziałby na temat rodziny, w której dziecko samo sobie wytycza godzina posiłków, nauki i zabawy, użył jednego określenia „dramat”. Zaznaczył przy tym, że dziecko takim właśnie niesfornym zachowaniem woła do rodziców i opiekunów o to, aby wytyczyć mu granice. Każdy pragnie żyć w pewnym uporządkowaniu, stabilizacji i bezpieczeństwie – podsumowuje Anna Sobocińska.

Konferencja zakończyła się panelem dyskusyjnym. Warto dodać, że każdego roku w Polsce obchodzony jest Tydzień Wychowania. Ubiegłoroczny odbywał się w dniach od 10 do 16 września. Wówczas biskupi polscy podkreślali w napisanym specjalnie na tę okazję liście pasterskim, że człowiek „powinien być postrzegany nie jako przedmiot formowania, ale jako uczestnik dialogu, który kształtuje obie strony – wychowawcę i wychowanka”.

PD
wtorek, 24 kwiecień 2018 17:09

Wyszków: druga edycja kursu Alpha

Blisko 70 młodych z Wyszkowa zdecydowało się na udział w drugiej edycji kursu Alpha. Spotkania mają na celu pogłębianie wiary i poszukiwanie sensu życia. Organizatorem jest wspólnota Theoforos działająca przy Sanktuarium Świętej Rodziny. Kurs prowadzi ks. Łukasz Dawidowicz.
– Alpha to kurs ewangelizacyjny mający swoje korzenie w Anglii. Wyróżnia się formą prowadzenia spotkań. Kurs zaczyna się od kolacji. My w tej edycji mamy gofry. Później jest profesjonalny wykład tematyczny, który następnie jest przedyskutowywany w grupach. I co ważne, młodzież przychodzi, bo chce, a nie, bo musi – mówi ks. Łukasz Dawidowicz
Kurs trwa przez 11 tygodni. Na spotkaniu w dniu 12 kwietnia młodzież poznawała Jezusa, którego określono najbardziej sławną osobą na świecie. Uczestnicy odpowiadali między sobą na pytania, kim jest Jezus, czym zasłynął, ale też zastanawiali się, co im w życiu najbardziej imponuje i robi największe wrażenie.
Miejscem spotkań jest stołówka Szkoły Podstawowej nr 5. Organizatorzy wybrali je celowo, by ci, którzy, przeżywają kryzys wiary, czuli się swobodnie. Jednak dla większości, mimo młodego wieku, jest to po prostu forma spędzania wolnego czasu.
– Na komputer i spotkania ze znajomymi przyjdzie czas, a są rzeczy ważne i ważniejsze. Przychodzę tu, bo odpowiada mi atmosfera, można dużo dowiedzieć się o Bogu; – Tutaj jest grupa ludzi, która mnie rozumie. Z koleżankami nie mogłabym porozmawiać na takie tematy, jakie tu poruszamy; – Kocham Boga i chciałbym szerzyć Jego naukę, żeby inni mogli poznać Jego dobro. Mam nadzieję, że podczas tego kursu, jak najwięcej osób dostrzeże nową drogę życia. Ja mam 15 lat i dla mnie wartości, takie jak wiara, miłość są o wiele ważniejsze niż np. granie na komputerze. Zachęcam też moich kolegów i koleżanki, żeby przyszli i sami przekonali się, że ten kurs jest bardzo wartościowy; – Przychodzi tu wiele młodych ludzi, wszyscy wspólnie oglądamy film, jemy, dyskutujemy, możemy się zintegrować. Po poprzednim kursie AlphA postanowiłem zostać animatorem. Chcę zrobić coś lepszego dla tych, którzy będą tutaj ze mną – mówią uczestnicy.

MG
Cyprian Norwid to poeta nie tylko wyznający wiarę w Boga, lecz także czynnie ją realizujący w życiu. To głosiciel i świadek w jednej osobie. Piękno wielu jego wierszy zbiega się z postępowaniem codziennym i wypowiedziami w mowie i piśmie. Katolickie Stowarzyszenie „CIVITAS CHRISTIANA” w Ostrołęce już po raz 24. zorganizowało 14 kwietnia 2018 r. w swojej siedzibie Konkurs Recytatorski Poezji Cypriana Kamila Norwida.

Jury w składzie: ks. Robert Kaim SAC, Maria Jolanta Kusiak, Wiesław Janusz Mikulski przesłuchiwało uczniów szkół podstawowych, gimnazjalnych i średnich z powiatów: ostrołęckiego, wyszkowskiego, makowskiego, ostrowskiego, przasnyskiego. Przed wystąpieniami recytatorów i śpiewających poezję Norwida z przesłaniem konkursu zapoznała Maria Jolanta Kusiak. O wartościach chrześcijańskich poety w kontekście współczesnego życia mówił Wiesław Janusz Mikulski.

W kategorii szkół podstawowych i gimnazjalnych I miejsce zajęła Małgorzata Śmiarowska; II miejsce – Kinga Brysiewska; III miejsce ex aequo przyznano Julii Pulwin, Judycie Rejmentowskiej oraz Patrykowi Wekwejtowi.
W kategorii poezji śpiewanej I miejsce zdobył duet Diany Oleszczak i Mai Pliszki. W kategorii szkół średnich I miejsce zajęła Julia Płóciennik; II miejsce – Klaudia Bogdańska; III miejsce – Katarzyna Sęk. Wyróżnienia otrzymały Roksana Bełdycka i Marta Łada.
Zwycięzcy otrzymali cenne nagrody książkowe, m.in. encyklopedie, słowniki, poezje C. K. Norwida.

Organizatorem Konkursu z ramienia „CIVITAS CHRISTIANA” była Maria Jolanta Kusiak.

Wiesław Janusz Mikulski
W naszej grajewskiej wspólnocie parafialnej obecny rok przeżywamy w klimacie świątecznym. Głównie za sprawą naszego patrona św. ojca Pio i Matki Bożej Fatimskiej. Przygotowujemy się po raz pierwszy do uroczystości odpustowej na dzień 13 maja. Pragniemy odczytywać wezwanie wciąż aktualne i płynące z Fatimy. Przyjmujemy to jako owoc minionego roku, który przypomniał o konieczności „odkrywania i realizowania na nowo” orędzia fatimskiego. Jeszcze większego wydźwięku nabiera fakt, że obecny rok pozwala nam uważniej przyjrzeć się osobie naszego patrona i jego życiu, pokornej służbie, ufnej modlitwie i poprzez cierpienie uczestniczeniu w krzyżu Chrystusa.

100. rocznica otrzymania stygmatów i 50. rocznica odejścia do Pana, to z pewnością wyjątkowa okazja do refleksji i wdzięczności za dar od Boga dla naszej wspólnoty tak wspaniałego świętego, jakim jest ojciec Pio. Jak wszystkim, tak i nam towarzyszy hasło: „Do nieba z Ojcem Pio”. Wyraża ono myśl, abyśmy jako jego duchowe dzieci, z jego pomocą, osiągnęli ten dar, którym on już się raduje. Wpatrujemy się w jego przykład i odczytujemy duchowe wskazówki, których nam udziela, poprzez swoje całkowite i ufne, pełne pokory, oddanie się Bogu, Kościołowi i braciom.
9 kwietnia br. przypadała uroczystość Zwiastowania Pańskiego. Tego dnia przeżywamy tradycyjnie Dzień Świętości Życia, któremu przyświecało hasło: „Polska Rodziną silna!”. W naszej wspólnocie, idąc za duchowym przykładem ojca Pio, który tak żarliwie bronił „nienaruszalności życia, jego świętości oraz rodziny”, poświęciliśmy ten dzień na promowanie wartości chrześcijańskich, rodzinnych i obronie oraz poszanowaniu życia „od poczęcia do naturalnej śmierci”. Na wszystkich Mszach św. podejmowaliśmy duchową adopcję dziecka poczętego, okolicznościowe słowo Boże wytrawnego kaznodziei ks. Dawida i przygotowana przez niego wystawa pod hasłem: „Życie jest święte – dar Boga” uwrażliwiały ludzkie serca na potrzebę większej aktywności w tej dziedzinie.
Szczególna obecność rodzin i młodych małżeństw z dziećmi, chętnie podejmowana adopcja, modlitwa, stały się pięknym świadectwem wiary i troski o „rodzinę Bogiem silną i poszanowanie daru życia”. Dopełnieniem tych wydarzeń stał się Marsz dla Życia i Rodziny jako publiczny wyraz manifestacji i dzielenia się wartościami chrześcijańskimi, przede wszystkim modlitwą i wsparciem rodziny i życia.
Cieszy coraz większe zaangażowanie młodych małżeństw i rodzin, których świadectwo uczestnictwa razem z swoimi dziećmi podczas marszu stanowiło najpiękniejszy załącznik i wyraz szacunku dla Boga, za dar życia ich pociech. Podziękowanie płynie także w stronę poradni rodzinnych i doradców życia rodzinnego za pomoc i wsparcie oraz osobiste świadectwo.
Dziękując Bogu za dar życia, za dar naszych rodziców, za dar miłości, małżeństwa i rodziny, za każde ludzkie życie, pamiętaliśmy również o wdzięczności za zbliżającą się 100. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości i za naszego patrona św. ojca Pio oraz duchową opiekę Matki Bożej Fatimskiej.

Tekst nadesłany
wtorek, 24 kwiecień 2018 16:58

Czyżew: Janowi Pawłowi II z głębi serc

Dnia 8 kwietnia br. w kościele parafialnym w Czyżewie odbył się koncert „Z głębi serc” przygotowany przez grupy wokalne działające przy ośrodku kultury w Czyżewie, którego dyrektorem jest Katarzyna Kostro. Dzieci i młodzież, działające pod opieką Piotra Ostrowskiego, wykonały utwory zarówno wesołe, jak i pełne refleksji, wkładając w śpiew całe swoje serce.
Muzykę przeplatały teksty św. Jana Pawła II czytane przez dziewczęta z „Teatru Marzeń”. Na zakończenie mali i młodzi wokaliści oraz recytatorki wraz z licznie zgromadzoną publicznością, a także ks. proboszczem Eugeniuszem Sochackim i wikariuszami parafii w Czyżewie, odśpiewali „Barkę” – ukochaną pieśń św. Jana Pawła II.

Tekst i foto: Anna Kazimierczuk – instruktorka GOK-u, opiekunka „Teatru Marzeń”
wtorek, 24 kwiecień 2018 16:57

Wychowawcy na kolonie Caritas poszukiwani

Przybywa chętnych na letnie kolonie organizowane przez Caritas Diecezji Łomżyńskiej.

Liczba zainteresowanych rośnie z roku na rok. Tylko w 2017 r. z oferty wypoczynkowej skorzystało około dwóch tysięcy dzieci. Aby wyjazd doszedł do skutku, potrzebni są również opiekunowie. Kandydat na wychowawcę letnich kolonii Caritas musi mieć ukończone 18 lat i wykształcenie co najmniej średnie. Powinien przy tym posiadać ukończony kurs wychowawcy kolonijnego. Takie szkolenia organizowane są między innymi przez Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Łomży. Zaświadczenie nie jest potrzebne w przypadku osób, które pracują jako nauczyciele.

Małgorzata Gutowska z Caritas Diecezji Łomżyńskiej podkreśla, że każdy opiekun kolonii Caritas pełni tą funkcję społecznie. Może przy tym zabrać na wypoczynek swoje dzieci. Mamy małżeństwa, które jeżdżą z nami jako wychowawcy, zabierając przy tym swoje pociechy. To bardzo ciekawa forma wypoczynku rodzinnego, którą możemy polecić. Łączy przyjemne z pożytecznym – dodaje Małgorzata Gutowska.

Kolonie rozpoczynają się pod koniec czerwca i trwają przez cały sezon wakacyjny. Chętni powinni zgłosić się telefonicznie lub osobiście do Ośrodka Caritas Diecezji Łomżyńskiej przy ul. Rybaki 1 w Łomży. Nabór potrwa do 19 maja. Tego dnia w Ośrodku odbędzie się spotkanie wszystkich deklarujących chęć bycia opiekunem.

red
“W Sercu Jezusa, w Sercu Maryi” – pod takim hasłem odbyła się V Ogólnopolska Pielgrzymka Wyższych Seminariów Duchownych na Jasną Górę. Ponad 2 tys. seminarzystów, wykładowców i rektorów seminariów z Wyższych Seminariów Duchownych z całej Polski spotkało się 18 kwietnia najpierw na modlitwie w archikatedrze Świętej Rodziny w Częstochowie.

W modlitwie wzięli udział również: abp Jorge Carlos Patrón Wong, sekretarz Kongregacji ds. Duchowieństwa, abp Wojciech Polak, prymas Polski, abp Wacław Depo, metropolita częstochowski, abp Grzegorz Ryś, metropolita łódzki, bp Andrzej Jeż, ordynariusz diecezji tarnowskiej, bp Damian Bryl, biskup pomocniczy z Poznania i bp Andrzej Przybylski, biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej.

Bądźcie powitani w Sercu Jezusa i w Sercu Maryi, gdzie jest najdonioślejsza przestrzeń formacyjna i gdzie miłość Boga jest hojnie rozlana” – mówił na początku spotkania ks. dr Wojciech Wójtowicz (WSD Koszalin), przewodniczący Konferencji Rektorów Wyższych Seminariów Duchownych Diecezjalnych i Zakonnych.

Następnie abp Wacław Depo, metropolita częstochowski podkreślił, że „drogi powołań na polskiej ziemi od pokoleń biegły na Jasną Górę”. – Jesteśmy tutaj razem, aby dać świadectwo, że dar powołań i świętość są najpiękniejszym obliczem Kościoła. Jesteście światłami nadziei dla Kościoła w Polsce i w świecie – mówił abp Depo i przypomniał słowa papieża Franciszka wypowiedziane na Jasnej Górze w lipcu 2016 r.: „Otrzymałem dar spojrzenia Matki”.

Pielgrzymi wysłuchali konferencji abp Grzegorza Rysia, metropolity łódzkiego, który podkreślił, że „to jest coś niesłychanego wychowywać się do kapłaństwa na Sercu Jezusa”. – Idąc do kapłaństwa możesz trzymać głowę na piersi Jezusa i słuchać Jego Serca, tak jak św. Jan umiłowany uczeń, gdy wchodzi w swoje kapłaństwo na Ostatniej Wieczerzy – mówił abp Ryś i wskazał na dwa słowa: jarzmo i pokora.

– Stuła to symbol jarzma. Jezus mówi o jarzmie do ludzi obciążonych religią, a nie wiarą. Czy stuła może być jarzmem nie do uniesienia? Czy kapłaństwo może być ciężarem, którego nie będziecie mieli ochoty nosić? – pytał abp Ryś.

– Tak może być. Jarzmo staje się jarzmem nie do uniesienia kiedy mamy do czynienia z religią zredukowaną do prawa, przepisów i zwyczajów. Ciężarem nie do uniesienia jest jarzmo, do którego nie masz serca. I nie przyjąłeś go sercem. To czego nie kocham, to z czym się nie utożsamiam, to czego nie przyjąłem do swojego wnętrza stanie się bardzo szybko w moim życiu jarzmem, którego nie uniosę – kontynuował arcybiskup.

– To Jezus napisał Ci scenariusz. Od Jezusa możemy się uczyć, bo On jest pokorniejszy od nas – dodał abp Ryś.

Następnie adoracji Najświętszego Sakramentu przewodniczył bp Andrzej Przybylski. Głównym tematem rozważań podczas adoracji była prawda o pokornym sercu.

Za:  archiczest.pl
poniedziałek, 16 kwiecień 2018 13:10

V Sesja Szkoły Ewangelizatorów i Animatorów

„Słowo Boże w Ewangelizacji” było tematem piątej Sesji Szkoły Ewangelizatorów i Animatorów Diecezji Łomżyńskiej. Sobotnie spotkanie odbyło się w gmachu łomżyńskiej Uczelni Jańskiego.

Uczestnicy rozmawiali między innymi o metodach pomagających zgłębić treść Pisma Świętego, mogli się również dowiedzieć praktycznych wskazówek, aby lepiej rozumieć Ewangelię i swobodniej mówić innym o Dobrej Nowinie. W gronie uczestników była Anna Ogrodnik, biorąca po raz pierwszy udział w kursie: Moje wrażenie jest bardzo pozytywne, chociaż niektóre tematy są trudne i trzeba przerobić je kilkakrotnie. Inne z kolei są lżejsze i dają mi więcej energii. Razem z mężem założyliśmy niedawno firmę i chcielibyśmy ewangelizować przez swoją działalność. Każdy człowiek może głosić Boga w inny sposób. Ja nie do końca jeszcze odnajduję się w ulicznej ewangelizacji, ale nie zamykam się i chętnie biorę udział w wykładach. Trudno mi też powiedzieć, czy potrzebujemy Dobrej Nowiny na chodniku lub w supermarkecie. Dla mnie dobry ewangelizator to przede wszystkim człowiek szczery. Żyjący przesłaniem. Nie jest to łatwe. Ja sama opieram się na trzech księżach, których świadectw wyszukuję w internecie. Czytam też ich książki, nie potrzebuję pełnego stadionu ludzi, aby poczuć obecność Ducha Świętego i wyciągnąć rękę do potrzebującego – zapewnia Anna Ogrodnik.

Szkoła Ewangelizatorów i Animatorów Diecezji Łomżyńskiej jest jednym z projektów Kościoła Łomżyńskiego, który w osobach konkretnych kapłanów i wykładowców wychodzi na przeciw oczekiwaniom wiernych pragnących dzielić się wiarą na co dzień. Mieliśmy pewnego rodzaju przeczucie, że ludzie formują się w swoich wspólnotach i wzrastają w wierze, ale potrzebują bardzo konkretnego warsztatu i znajomości metod, dzięki którym mówić o Chrystusie jest po prostu łatwiej – mówi ksiądz Jacek Czaplicki, przewodniczący Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego zaangażowany w działalność Szkoły. Duchowny podkreśla, że kompetentne i przekonujące głoszenie Dobrej Nowiny poza głęboką wiarą wymaga też wiedzy. Podczas każdej sesji uczestnicy mają możliwość wzięcia udziału w zajęciach praktycznych, sprawdzenia siebie w roli ewangelizatorów. Jest również przewidziany panel dyskusyjny i wspólny posiłek. Szkoła Ewangelizatorów i Animatorów Diecezji Łomżyńskiej rozpoczęła się w listopadzie minionego roku, w czerwcu zakończy się jej pierwszy cykl. Będziemy ją kontynuować, ale w jeszcze bogatszej formule ­ mówi ksiądz Jacek Czaplicki. Tłumaczy przy tym, że w kolejne edycje zaangażowani będą oprócz osób świeckich także duchowni. Postawimy na­ zespoły dwu- i trzyosobowe w każdej parafii z udziałem kapłana – podsumowuje ks. Jacek Czaplicki.

Najbliższa działalność Szkoły Ewangelizatorów i Animatorów Diecezji Łomżyńskiej związana jest ściśle z przygotowaniami do obchodów 600-lecia nadania praw miejskich Łomży. Projekt zakłada głoszenie Dobrej Nowiny między innymi podczas łomżyńskich Juwenaliów (8 czerwca)i ewangelizowania porta-porta, czyli od drzwi do drzwi (9 czerwca). Planowane są przy tym koncerty chrześcijańskie na Rynku Starego Miasta z udziałem między innymi Mietka Szcześniaka i Kuby Badacha.

Warto przypomnieć, że jednym z gości specjalnych Szkoły Ewangelizatorów i Animatorów Diecezji Łomżyńskiej był biskup Grzegorz Ryś. Spotkanie odbyło się w Centrum Kultury przy Szkołach Katolickich w Łomży. Biskup Ryś mówił wówczas o ewangelizacji w nauczaniu Kościoła. Gościem głównym sobotniego spotkania był ksiądz Łukasz Głaz zaangażowany w Nową Ewangelizację w Archidiecezji Lubelskiej.
PD
W dniu 4 marca w kościele w Bogutach-Piankach i 18 marca 2018 roku w Szulborzu Wielkim członkowie Wspólnot dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa z diecezji łomżyńskiej wystawili sztukę pt.: „Idę śladami Króla królów i Pana panów”, która opowiada o życiu i powołaniu służebnicy Bożej Rozalii Celakówny. Przedstawienie miało przybliżyć ideę Intronizacji, jeszcze bardziej rozbudzić zainteresowanie przesłaniem Rozalii i oczekiwaniami Pana Jezusa wobec ludzkości a szczególnie wobec naszej Ojczyzny. W poszczególne role wcielili się członkowie Wspólnot z wielu parafii. Na uwagę zasługuje uduchowienie odtwórczyni głównej roli. Atmosferę, bardzo religijną, domu rodzinnego Rozalii Celakówny oddali aktorzy, którzy wcielili się w jej rodziców. Ukazano trud pracy Rozalii na wydziale wenerycznym w Szpitalu Świętego Łazarza w Krakowie, długotrwałe cierpienia ludzi oraz ich moralny upadek. W część inscenizacji przedstawiającej posługę kapłana włączyli się księża: ks. Stanisław Mikucki, proboszcz parafii pw. Wszystkich Świętych w Bogutach-Piankach i ks. Tadeusz Masłowski, proboszcz parafii pw. NMP Królowej Polski w Szulborzu Wielkim.
 
Rozalia Celak była mistyczką. Pan Jezus powierzył jej nadzwyczajne posłannictwo. W swoim wnętrzu słyszała Jego głos: „Dziecko, Maria Małgorzata dała poznać światu Moje Serce, wy zaś kształtujcie duszę na modłę Mojego Serca. Intronizacja to nie jest tylko formułka zewnętrzna, ale ona ma się odbyć w każdej duszy…”, a także: „Jedynie całkowite odrodzenie duchowe i oddanie się pod panowanie Mego Serca może uratować od zagłady nie tylko Polskę, ale i inne narody”. „Jeżeli chcecie ratować świat, trzeba przeprowadzić Intronizację Najświętszego Serca Pana Jezusa we wszystkich państwach i narodach”. Modląc się przed Najświętszym Sakramentem, Rozalia usłyszała: „Ja chcę niepodzielnie panować w sercach ludzkich, proś o przyspieszenie Mego panowania w duszach przez Intronizację”.
 
Intronizacja Najświętszego Serca Pana Jezusa jest to odpowiedź świeckich, osobiście każdego, na Miłość Jezusa płynącą z jego Najświętszego Serca. Na Miłość Jezusa, który poświęcił swoje życie, usprawiedliwił i odkupił moje grzechy, bym ja mógł żyć wiecznie. Tej wiecznej jedynej Miłości mówię – TAK: wyznaję to publicznie w obecności wspólnoty kościelnej, społecznej i zawodowej. Intronizacja Najświętszego Serca Pana Jezusa to postawienie na pierwszym miejscu w swoim życiu Jezusa, Jego prawa, prawdy, miłości, a także sprawiedliwości i miłosierdzia, czyli wszystkich przymiotów jego Boskiego Serca. To troska, by żyć w stanie łaski uświęcającej, by Jezus mógł w pełni działać w nas i przez nas. Byśmy byli Jego świadkami i budowali Jego królestwo na ziemi. „Dziecko, trzeba żyć wiarą i trzeba ufać, ufać, że mimo największych trudności to Dzieło będzie przeprowadzone, a to dlatego, byście wiedzieli, że Ja sam działam i wy jesteście tylko narzędziem w mych rękach”.
 
Ksiądz Władysław Kubik SJ odpowiedzialny za proces beatyfikacji służebnicy Bożej Rozalii Celakówny podkreśla, że „Intronizacja według służebnicy Bożej Rozalii, to trzy ważne elementy ściśle się uzupełniające: nawrócenie – porzucenie grzechów, uwielbienie i odwzajemnienie Nieskończonej Miłości objawionej w Najświętszym Sercu Pana Jezusa, a tym samym uznanie w całym tego słowa znaczeniu osoby Chrystusa za naszego Pana i Króla poprzez podporządkowanie się Jego woli, Jego prawu. Służebnica Boża tych trzech elementów nigdy od siebie nie oddzielała. Zawsze mówiła o nich łącznie i w takim pełnym, szerokim znaczeniu rozumiała słowo Intronizacja”.
 
W uroczystość Zesłania Ducha Świętego – 28 maja 1939 r. Rozalia Celakówna polecała gorąco Panu Jezusowi sprawę Intronizacji. Następujący obraz przedstawił się jej duszy – ujrzała Pana Jezusa w postaci „Ecce Homo”, poranionego bardzo; na Jego głowie korona cierniowa głęboko wbijająca kolce w skroń; ubrany był w płaszcz szkarłatny; rana Jego Serca Boskiego głęboko otwarta. „Popatrz, jaki ból zadają Mi grzechy; te rany są zadane przez grzechy zmysłowe; korona cierniowa za pychę, zarozumiałość, bunt przeciw Bogu, dalej wzgardę i inne grzechy. Nie ma dusz, które by mnie kochały i pocieszały.” W marcu 1938 r. głos wewnętrzny tak pouczał Rozalię: „Trzeba ofiary za Polskę, za grzeszny świat. (…) A Jezus dodał: Strasznie ranią Moje Najświętsze Serce grzechy nieczyste. Żądam ekspiacji”.
Powołaniem Wspólnot jest wynagradzanie Bożemu Sercu za grzechy swoje, rodzin, parafii, tych, co jeszcze przepraszać nie potrafią oraz działanie w intencji rozwoju dzieła Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa. Wspólnoty dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa w parafii tworzą ludzie świeccy, którzy pragną, aby Jezus królował w sercach, rodzinach, zakładach pracy oraz w całym społeczeństwie. Istnieją w ramach parafii, za zgodą i pod opieką księdza proboszcza. Nie ma możliwości istnienia Wspólnot poza parafią. Wynika to z podstawowej więzi wszystkich wiernych z parafią poprzez uczestnictwo w życiu duchowym i sakramentalnym, którego centrum jest Eucharystia.
 
Adoracja Jezusa Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie jest ważnym dziełem prowadzonym przez Wspólnoty, dlatego wszyscy członkowie biorą w niej udział i zachęcają do tego innych. Nawiązują kontakty ze środowiskiem parafii, zapraszają na modlitwę i adorację osoby świeckie z okolicznych instytucji, zakładów pracy, a także z innych grup modlitewnych. Włączają się we współpracę z księdzem proboszczem w przeprowadzenie rekolekcji intronizacyjnych. Zewnętrznym znakiem jedności Wspólnot jest proporzec z wizerunkiem Chrystusa Króla, nazwą miejscowości i parafii. Do Wspólnoty należeć mogą wszyscy ochrzczeni, niezależnie od przynależności do innych wspólnot parafialnych, jeśli tylko pragną modlić się i wynagradzać za grzechy swoje i całego świata. Pozostając w swoich wspólnotach, włączają się we wspólną modlitwę i adorację Najświętszego Sakramentu. Termin adoracji zostaje uzgodniony z księdzem proboszczem w dogodnym stałym dniu tygodnia. Istnienie i zaangażowanie Wspólnoty, we współpracy z księdzem proboszczem w parafii, jest gwarancją modlitwy i adoracji, jak i drogą do tego, by przynosiła ona owoce w życiu społecznym.
 
Serdecznie dziękujemy ks. Stanisławowi Mikuckiemu i ks. Tadeuszowi Masłowskiemu za zaproszenie i za to, że mogliśmy przybliżyć parafianom to wielkie dzieło Intronizacji. Dziękujemy również wszystkim, którzy przyczynili się do powstania tego przedstawienia, a także parafianom za wsłuchanie się i tak liczną obecność.
 
Króluj nam, Chryste!
Wspólnoty dla Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa z diecezji
środa, 11 kwiecień 2018 15:39

Rekolekcje REO u o. Pio w Grajewie

Rok 2018 to dla naszej grajewskiej wspólnoty pw. św. Ojca Pio szczególny czas, bowiem parafia przeżywa piętnastolecie istnienia. Obecny rok to również setna rocznica otrzymania stygmatów i pięćdziesiąta rocznica przejścia do Domu Ojca naszego umiłowanego Patrona. Hasło jakie towarzyszy tym duchowym przeżyciom brzmi: „Do nieba z Ojcem Pio”. A druga okoliczność to duchowy owoc Roku Fatimskiego. Na pamiątkę setnej rocznicy objawień Matki Bożej z Fatimy jako Wspólnota będziemy przeżywali parafialny odpust ku czci Matki Bożej Fatimskiej w dniu 13 maja.

Postanowiliśmy więc w duchowy sposób przygotować nasze serca do tych wydarzeń. Sposobną okazją były Wielkopostne Rekolekcje Parafialne, ale w szczególny sposób Rekolekcje Ewangelizacyjne Odnowy w Duchu Świętym. Trwały one od 6 lutego do 17 marca przy zaangażowaniu trzech grajewskich wspólnot: Emaus, Paweł Apostoł i Rafael. Prowadzącymi byli ks. Dawid Kulesza i Bożena Matysiewicz, z błogosławieństwem miejscowego proboszcza i duchową opieką św. Ojca Pio. Przez sześć tygodni grupa prawie czterdziestu osób spotykała się w każdy czwartek w parafialnej kaplicy. W trakcie rekolekcji uczestnicy dzięki katechezom ks. Dawida, spotkaniom w grupkach dzielenia, modlitwie Słowem Bożym odkrywali nieznane im dotychczas oblicze Boga. Szukali również odpowiedzi na pytanie: Jakie miejsce w ich życiu zajmuje Jezus? Oprócz spotkań uczestnicy brali udział w dwóch dedykowanym im Mszach świętych.

W dniu 4 marca Mszy świętej z modlitwą o uzdrowienie przewodniczył ks. Prałat dr Wojciech Nowacki, koordynator Odnowy w Duchu Świętym w Diecezji Łomżyńskiej. Natomiast 11 marca podczas Mszy świętej z przyjęciem Jezusa jako Pana i Zbawiciela gościliśmy ks. Michała Turbaczewskiego, wieloletniego opiekuna wspólnoty Rafael. W sobotę 17 marca uroczyście zakończyliśmy czas rekolekcji katechezą, modlitwą indywidualną o wylanie darów Ducha Świętego, Eucharystią i wspólnym posiłkiem, czyli agapą.

Zakończenie rekolekcji to również czas świadectw uczestników, którzy mówili miedzy innymi: ,,Na co dzień trudno jest znaleźć czas na modlitwę, nie mówiąc o czytaniu Pisma Świętego, a podczas tych rekolekcji stało się to codziennością”, „Podczas tych rekolekcji poznałam Jezusa - brata i przyjaciela i chcę już zawsze z nim być”, „Po takich rekolekcjach nic już nie będzie takie jak dawniej i z tego bardzo się cieszę”. Wielu osobom trudno było od razu dzielić się tym, co przeżywali. Były to bardzo piękne i osobiste rekolekcje, wspaniały i wyjątkowy czas również dla animatorów i wszystkich zaangażowanych w ich prowadzenie. Na kolejne zapraszamy za rok.

DG
Strona 1 z 32

Dane kontaktowe

Kuria Diecezjalna w Łomży
ul. Sadowa 3
18-400 Łomża

tel: 86 473 46 11
fax 86 473 46 31

kuria@diecezja.lomza.pl

 

 

Projekt i wykonanie

spesmedia.png