31 marca 2019

Napisał
CZWARTA NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU


Łk 15,1-3.11-32

W owym czasie zbliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: „Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi”.
Opowiedział im wtedy następującą przypowieść:
„Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: «Ojcze, daj mi część majątku, która na mnie przypada». Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zebrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swój majątek, żyjąc rozrzutnie.
A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola, żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, które jadały świnie, lecz nikt mu ich nie dawał.
Wtedy zastanowił się i rzekł: «Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mię choćby jednym z najemników». Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca.
A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: «Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem».
Lecz ojciec rzekł do swoich sług: «Przynieście szybko najlepszą suknię i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi. Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i bawić się, ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się». I zaczęli się bawić.
Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to znaczy. Ten mu rzekł: «Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego».
Na to rozgniewał się i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. Lecz on odpowiedział ojcu: «Oto tyle lat ci służę i nigdy nie przekroczyłem twojego rozkazu; ale mnie nie dałeś nigdy koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę».
Lecz on mu odpowiedział: «Moje dziecko, ty zawsze jesteś przy mnie i wszystko moje do ciebie należy. A trzeba się weselić i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się»”.


     „Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę.”
Przypowieść Jezusa, jeden z bardziej znanych obrazów ukazanych przez Zbawiciela podczas Jego publicznej działalności. Nazywana bywa m.in. „Przypowieścią o synu marnotrawnym” albo też „Przypowieścią o miłosiernym ojcu”. Spójrzmy na słowa Jezusa z perspektywy młodszego syna. Zabrał on swoją część rodzinnego majątku (uprzedzając śmierć ojca, kiedy to nastąpiłby podział majątku) i wyruszył, aby przeżywać swoje życie według własnego pomysłu, w sposób wygodny, wypełniony rozrywką i przyjemnościami. Bardzo szybko wyczerpał posiadane środki materialne i został zmuszony do poszukania jakiegoś zatrudnienia. Musiał zająć się karmieniem świń, co było dla niego szczególnym poniżeniem, bo dla Żydów są to zwierzęta nieczyste, których mięsa nie mogą spożywać... Wtedy uzmysłowił sobie prawdę o tym, że we domu ojcu było mu naprawdę dobrze, w domu ojca jest dobrze – nawet służący, najemnicy pracujący w domu ojca mają dostateczną ilość pożywienia. Dlatego podjął decyzję powrotu do domu ojca. Słowa te nam przypominają prawdę o tym, że w domu Ojca – Boga nam też jest dobrze. W świątyni – domu Bożym jest nam dobrze. Tam mamy możliwość uczestniczenia w Ofierze Mszy św., tam możemy słuchać Jego słowa, korzystamy z sakramentów św. W domu Bożym Jezus jest obecny w tabernakulum, czekający na nas. W domu Ojca, w bliskości z Bogiem w Jego domu jest nam dobrze. Dlatego troszczmy się o to, by jak najczęściej tam się udawać, aby być razem z naszym Panem i korzystać z darów Jego miłości.
Czytany 173 razy
ks. Jan Krupka

Ks. kan. Jan Krupka jest rzecznikiem Łomżyńskiej Kurii Diecezjalnej i wykładowcą Pisma Świętego w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży. Jest jednym z redaktorów Głosu Katolickiego, a także konsultantem w Radiu Nadzieja. Od wielu lat przygotowuje codzienne rozważania ewangeliczne "Słowo Życia" emitowane na antenie diecezjalnej rozgłośni, a także w wielu miejscach w internecie.  

Dane kontaktowe

Kuria Diecezjalna w Łomży
ul. Sadowa 3
18-400 Łomża

tel: 86/ 216 25 91

kuria@diecezja.lomza.pl

 

 

Projekt i wykonanie

spesmedia.png